7 en 8 mei 2011

Tot de deelnemers behoorden : Martijn, Ben, Margriet, Marjo, Angelique, Raymond, René, Nicole, Roel

Elke Lentehike begint traditioneel met de uitnodiging  en hier staan ook de aanwijzingen in waar de overnachting zal plaatsvinden. De uitleg van de aanwijzingen zijn ook hier te vinden.

Maar toen werd het zaterdagochtend, de dag van de Lentehike. Het was schitterend weer dat goed zou passen in hartje zomer.

Het begon met het maken van roeispanen en verzamelen van de benodigde materialen. Ook werd nog even gewacht totdat ook de kentekenplaat in orde was. Toen begon het echt met de uitleg van de aanwijzingen waar de Lentehike zou plaatsvinden. We konden vertrekken.

Aangekomen op de startplek, langs de Ourthe, werd een plan van aanpak besproken. Bedoeling was namelijk om een vlot te bouwen. Even later. Hoe kun je nu van een ronde balk een drijvend vlot maken. 

Het overleg ging verder, maar Martijn had een plan en dat kreeg langzaam aan vorm. De meegenomen compressor om de luchtbanden voor het vlot, was wat zwak. Maar Martijn regelde het wel bij een pompstation.

Het overleg duurde nog even voort hoe je van een ronde balk een vlot kunt maken. Uiteindelijk was het duidelijk en werd begonnen met pionieren.

 Het duurde best wel lang voordat het vlot klaar was.

Maar de aanhouder wint, uiteindelijk was het vlot klaar. Maar waar was iedereen?

Ah, daar waren ze weer. Het vlot werd het water ingedragen.

Het werkte, negen personen op een vlot, drijvend op 4 luchtbanden (Margriet zat midden achteraan maar is hier niet zichtbaar, Ben maakte de foto). Het was geweldig !

Snel ging het niet maar dat hoefde ook niet. Af en toe was er een stroomversnelling, af en toe keken mensen vanaf de zijkant toe. De zelfgemaakte peddels functioneerde uitstekend.

Maar de camping kwam in zicht en het was tijd om aan land te gaan.

Het gehucht Bomal (met een station) in de gemeente Durbuy was camping International te vinden, en dat was de overnachtingsplek.

 

Als eerste werd de tent opgezet.

Daarna werd er begonnen met koken. De meeste hadden een pasta, maar erwtjes en worteltjes met een koteletje was er ook bij. Ook waren er diverse toetjes te bespeuren.

Was de bagage bij de eerste hike's nog op de rug mee te dragen, ondertussen gaat er meer aan bagage mee dan de meeste ruggen kunnen dragen. Grotere en luxe stoeltjes, koelboxen, zelf op elektra en er was zelfs iemand die drie paar schoenen bij zich had.

Afwassen met op de brander verwarmd afwaswater afwassen was er ook al niet meer bij. Het warme water kwam gewoon uit de kraan. Bijna konden we gewoon thuisblijven....

We waren in vergelijking met andere hikes vroeg klaar met eten en hadden weinig gelopen. Het avondprogramma was een geocache.

 
De 'Belvédère de Bomal' werd gevonden, op een helling nabij een hoog uitkijkpunt. Olterdissen liet zijn naam achter en liet een aardigheidje achter

De geocache bevond zich bij een schitterend mooi uitzichtpunt.

Op een loungeterras, een stoep waarlangs scheurende vrachtauto's voor een verkoelend windje zorgde, werd een cocktail of iets anders gedronken, met de basdreunen op de achtergrond.

 


Maar na het drinken van de drank begon er alles steeds vreemder uit te zien en voelde mensen  zich ook niet helemaal lekker. Tijd om te vertrekken, naar het eigen terras bij het kampvuur.

Terug bij de tent werd een vuur aangemaakt en was er een drankje en verschillende hapjes. Maar ook aan deze avond kwam een einde al was dat voor de een eerder dan voor de ander.

's Morgens vroeg, niet veel later als acht uur, werd iedereen zo'n beetje wakker. René slaapt met zijn fototoestel in zijn hand, je weet immers maar nooit wanneer er een fotomoment komt. Ben slaapt altijd met zijn bril op om te zien of hij wel slaapt en Margriet slaapt altijd met een glimlach :-)

Het ontbijt volgde. De een tussen het zand, de ander op niveau. Er waren weer allerlei lekkernijen en ook aan Moederdag was gedacht.

Na het ontbijt werd het vlot afgebroken dat met gedroogde touwen makkelijker los gaat dan met natte touwen.

Echt veel tijd was er niet meer vandaag maar voor een wandeling zeker wel. Het werd weer een geocache, 'Calvaire' genaamd. Boven aan een van de heuvels werd voor een foto geposeerd.

Ook weer op een hoog punt werd de cache vrij snel gevonden.

Ook deze cache was bij een bouwwerkje. Dit kruis is opgericht voor "een ongelukkige die hier zijn leven heeft verloren" MAAR het wordt ook het kruis van de Engelsman genoemd. Deze Engelsman was tijdens een inktzwarte nacht verdwaald op het plateau van Herbet en heeft zijn leven te danken aan zijn paard dat aan de rand van de afgrond plotseling gestopt is en weigerde om nog een millimeter verder te gaan. Anders waren ze beide naar beneden gestort. En we hebben gezien hoe hoog die rots was!

Het gaf ook een mooi zicht op de camping waar we geslapen hadden.

En op de weekmarkt en ander prachtig uitzicht.

Op de terugweg werd nog even een pauze gehouden.

Om vervolgens naar de auto's terug te lopen.

Of de klep nu dicht was of niet maakte niet zoveel uit. De weg naar huis werd ingezet.

Bij de Slek aangekomen werden de materialen opgeruimd. De Lentehike werd afgesloten met een speech van organisator Martijn. Het vlotwaren was weer iets heel anders dan de traditionele tradities. Er was in het begin enige sceptie, maar uiteindelijk werd het toch zoals Martijn dit had bedacht, een geweldige leuke Lentehike met schitterend weer! 

En wat blijft is de herinnering........

Foto's: Marjo, Ben, René
Achtergrondinfo 'Calvaire': Margriet

Naar: stam  /  andere stamactiviteit / home