De eenzame kerstboom

18 december 2009

 

De laatste opkomst voor kerstmis en de laatste opkomst van het jaar.  Peter, Annika, Jos en Marijn waren er niet. Wel Marjo en René de postbode. 

 

Na de opening kwam de postbode. Hij moest een doosje bezorgen bij 'het grotje bij de eenzame kerstboom in het Savelsbos.' De chef van de posbode had wel enkele aanwijzingen op de hoek geschreven waar het ongeveer was. Maar de postbode kon het niet vinden en wilde met kerstmis toch ook graag thuis zijn. De hulpvaardige Kabouters  gingen de eenzame kerstboom in het bos zoeken zodat het doosje bij het grotje afgeleverd kon worden.

 

De nacht ervoor had het stevig gevroren en het vroor nog steeds. Overal lag een dikke laag ijs met het voordeel dat er geen modder was. De Kabouters liepen over wegen en paden naar het bos. Het bos waar de eenzame kerstboom moest staan. Ondertussen scheen er wel een heerlijk zonnetje.




En ja hoor, eenmaal in het bos hadden de Kabouters de eenzame kerstboom al snel gevonden......

De eenzame kerstboom....
 

... en het grotje erbij

 

..... en liepen naar binnen.

 

Het was het kerstprogramma en daarom las Marjo het verhaal van Jetje voor. De Kabouters luisterde aandachtig. Het ging over kerstmis vieren bij Jetje thuis en eenzame mensen uitnodigen om samen een mooi kerstfeest te vieren.



Na het verhaal werd het doosje open gemaakt. In het doosje zaten allerlei mooie kerstkaarten, zonder teksten. Na zo'n verhaal konden de Kabouters ook zelf wel een tekst bedenken over eenzaamheid en op de kaartjes schrijven.




De postbode was blij dat hij met kerstmis nu niet eenzaam door het bos hoefde te lopen om het grotje te zoeken. Hij kon nu gezellig met andere mensen thuis kon zijn om samen kerstfeest te vieren. Als dank hiervoor had hij warme chocomel, slagroom en een lekkere wafel. Een beetje chocomel was over en dat kreeg de eenzame kerstboom.



Ondertussen was het alweer erg laat geworden en thuis waren alllemaal mensen op de Kabouters aan het wachten. Dus snel weer terug.


In de Slek waren nog diverse mededelingen en........ een kerstkaartje voor elke Kabouters, geschreven door een andere Kabouter!


Hierna snel samen de sluiting......... tot het volgend jaar !!

 

Naar: ander kabouterprogramma  /  kabouterpagina / home

Uit de BambiGazet:
K
erstwandeling van zaterdag 12-12-2009

Het thema deze kerst was ‘eenzame kerst’, aangezien de postbode onze hulp inschakelde bij het bezorgen van een pakketje bij ‘de eenzame kerstboom’. Zijn chef had weliswaar een aantal aanwijzingen met betrekking tot de route op het doosje geschreven, maar de postbode kon het niet vinden en wilde ook graag op tijd thuis zijn om Kerstmis te vieren. Onze kabouters stonden al te popelen om onze postbode dit karweitje te helpen klaren. Na een nogal verkwikkende kerstwandeling van zo’n 25 minuutjes (het vroor, maar het was ook stráaalend weer!) kwam onze eenzame kerstboom in zicht, waarachter zich een knus grotje bevond. We waren allen zeer benieuwd naar het pakketje, waarin een aantal kerstkaarten zaten. Deze waren geheel gericht op eenzame kerst, alleen…..: er stond nog geen kerstwens op…. én inderdaad: aan onze kerst-kabouters de eer een ‘eenzame kerstwens’ te schrijven. Maar om alvast wat inspiratie op te doen alvorens hieraan te beginnen werd er naar een prachtig kerstverhaal geluisterd over eenzame kerst, verteld door Marjo. Het werd intussen wel erg koud: in de grot wel te verstaan, maar een heerlijke wárme beker chocomel (mét slagroom) en wafel(s) (mét slagroom) maakten veel goed en onze kabouters gingen ijverig aan de slag om de mooiste en sfeervolste kerstwens te maken die je maar kon wensen op de kerstkaarten door Marjo gemaakt. Iedereen was voldaan en de volkjesleidsters kregen de eer de kaarten per volkje verzameld aan de zeer dankbare postbode terug te geven.

Het werd uiteindelijk ook de hoogste tijd om terug te keren. Een goede reden om onze ledematen in wat hoger galop op te warmen om zo moe en voldaan bij de Slek aan te komen waar de (groot)ouders onze kerstkabouters reeds vol verwachting stonden op te wachten. Alvorens naar huis te gaan mocht iedere kabouter bij de postbode een kerstkaart uitzoeken  om vervolgens hier naar eigen inzicht eventueel iets mee te ondernemen.

Réne Bosch, onze voorbeeldige postbode en hulpje in verband met een wat geringe stafledenbezetting deze zaterdag, hártelijk bedankt voor je totale bijdrage, waaronder een spectaculair kerstidee!