In 1937 vond in Vogelzang bij Haarlem de eerste Wereld Jamboree in Nederland plaats maar daar waren geen leden van onze groep bij. 58 Jaar later, 1995, was er weer een WJ in Nederland. Nu in Dronten. Jan D, Henny D en René B waren destijds lid van onze groep en namen ook deel als medewerker.
Nadat René B Kelsey enthousiast had horen vertellen over de Wereld Jamboree in Zweden was voor hem de reden om zijn dia's nog eens te bekijken en het 100 pagina's tellende A4 verslag door te lezen. En als hij dan toch bezig is kan de website ook met deze gegevens aangevuld worden.
Zeven jaar wist men dat de WJ naar Nederland zou komen. In de Flevopolder naast
Walibi Flevo werd een terrein aangelegd in eerste instantie voor de Wereld
Jamboree. Dit terrein bestaat nog steeds en er worden geregeld evenementen
gehouden zoals bijvoorbeeld Lowlands. De wegen kregen ook scoutingnamen. In
1994 was er een kleine Europese Jamboree als test. René B heeft ook aan
deze versie meegeholpen in de voorbereiding en heeft meningmaal Limburg
verlaten om bij elkaar te komen. Jan L was toen ook medewerker.
Uit 166 landen kwamen 28.960 deelnemers,
1.000 Internationale medewerkers en 5.100 medewerkers uit Nederland. Rijke
landen werden beperkt qua deelnemers en betaalde een deel voor de minder
rijke landen. Dit maakte het mogelijk dat het echt internationaal werd.
Van enkele landen was er maar één deelnemer aanwezig.
In de Arena kwamen op 2 augustus 1995 35.000 mensen
bij elkaar. Koningin Beatrix en beschermheer Prins Claus waren er
ook. Maar ook Koning Gustav van Zweden en de prinses van Jordanië
waren er bij.
Het internationale karakter van Scouting werd benadrukt. De
Hollandse draaimolen eveneens.
Op een andere dag was er weer een bijeenkomst. Nu was het een viering waar
alle wereldgodsdiensten samen kwamen. Waar religie vaak een bron van
oorlog is was bij deze scoutingsamenkomst alleen maar vrede te bespeuren.
Er stonden diverse monumenten op het terrein. Bovenstaande van papier
maché worden kinderen uitgebeeld de wereld dragen. Momenteel staat er
nog een metershoog kunstwerk. Het staat voor de eenheid van de jeugd van
over de hele wereld. Het monument zelf staat op een verhoogd stuk grond op
dezelfde hoogte als waar vroeger het water stond. Het terrein zelf ligt
dus onder zeewaterniveau.
Er was een eigen supermarkt en een bank. Ook was er een bak met water waar
ze aan scuba diving deden (duiken).
Vanuit IJsland was met enkele voortuigen het Scout Rescue Team aanwezig.
Naast massa's kaviaar hadden ze ook stukjes haai bij zich dat ze uitdeelde
aan de medewerkers om te eten. Dat rook de dag erna nog
steeds uit de mond.... De Nederlandse schilderkunst van Rembrandt en Van
Gogh moest ook gezien worden.
Maar wat deed René er eigenlijk? Hij zat bij Global Development Village
bij het onderdeel Health en daar nam hij samen met enkele andere mensen
het onderwerp EHBO onder handen. Er was een opblaasbare tent van het Rode
Kruis uit Groningen die opgezet werd door een stekker in te steken. Een
heerlijke koele tent bij een warme jamboree. Als hekwerk was bedacht 'een
rij mensen die naar een ongeluk keken' en dat werd zelf in elkaar geknutseld.
Er was een verdeelsleutel gemaakt zodat er niet te veel mensen op de
posten kwamen. Na een welkomstwoord was er een kwartetspel. Dan werd de
groep in drieën verdeeld en gingen ze bij tourbeurt naar 'beademing',
'stabiele zijligging' en 'de vijf belangrijke punten van de EHBO'.
Hierna was er buiten een ongeluk gesimuleerd en moest iedereen het geleerde in
de praktijk gaan brengen. Ze keken wel vreemd op toen bij de sloop om een
wrak werd gevraagd, maar ze brachten het wel keurig op de plek waar het
moest zijn.
Het team waar René deel van uitmaakte. Hij zit op het dak van de auto.
Het hele Gobal Development Team. René staat bij de linker paal, achter
het blauwe shirt.
Er waren ook bezoekersdagen waar leden van onze groep naar toe gingen. Op
de foto vlnr Claudia v S, Lilian Fr, Erwin G, Inge od C, Miranda K, ?,
Jacques od C en Chess P met een toen wel hippe 'draadloze telefoon'. Paul
W en Fabiënne van W zijn er ook op bezoek geweest.
Na de Jamboree kon alles weer afgebroken worden. Zo was er een recordtoren
gepionierd van 65 meter hoogte (!). Even hoog als een flat van 17
verdiepingen en dat is even hoog als de Sint
Janstoren bij het Vrijthof. De toren kreeg een plekje in het World
Book of Records. Handmatig afbreken zou te gevaarlijk
worden en ook te lang duren. Hij werd plat gelegd...
Als groepspresentatie werd het achterterrein vol gezet met tenten waar
diverse jamboree-activiteiten te doen waren. Maar het was voorbij. Wat
cijfertjes: er was 300 ton afval, 826 blaren bij de EHBO, 135.000 broden
op, 600 douches, 20 kilometer drinkwaterleiding, 122.302 eieren, 95.500
liter brandstof voor de aggregaten, 1200 gevonden voorwerpen, 1.383
jarigen, 1 persoon overleden, 60.000 kuipjes boter, 22.500 patrouillekisten, 90 kilometer
pionierpalen, 310 meter pleisters, 6.864 kilo suiker, 450
telefoonaansluitingen, 150 telefooncellen, temperatuur tussen 10 en 30
graden, 900 toiletten, 40.000 kubieke meter water, 1,5 kilometer wc papier
Bovenstaand een overzichtsfoto van het
terrein. Klik op de foto voor een groter exemplaar met vermelding wat waar
was
Naar: individueel / home